Enough88 View my profile

ตอนแรกกะว่าจะเล่าเรื่องที่มาของแก๊งป่วนกันต่อ
แต่เพราะเช้าวันนี้ก็เกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นเสียก่อน
CryCryCryCryCry
 
เวลาประมาณเกือบๆ 10 โมงเห็นจะได้ เดินลงมาส่งคุณนายลีกลับบ้าน
(เนื่องจากเมื่อคืนเราไปนั่งชิลด์กะสหายชาวแก๊งที่เมกะบางนา คุณนายลีจึงกลับมาค้างด้วยเมื่อคืน)
 
แม่: ฟิลด์หายไปไหนไม่รู้ตั้งแต่เช้า ข้าวก็ยังไม่ได้กิน ปกติมันต้องมารอก่อนใครเลยนะ
(พูดไปตัดกิ้งไม้ไปแบบชิวๆ) *นี่ห่วงแมวแล้วชิมิ*
Enough88: อ้าววว มันไปไหนอะ เป็นอะไรรึเปล่า
แม่: ไม่รู้ไปติดอยู่ตรงไหนแล้วออกมาไม่ได้รึเปล่าเนี่ย
คุณนายลี: *นั่งเกาพุงถุงทองเล่น*
 
หลังจากพวกเรากำลังถกเถียงกันว่าฟิลด์หายไปไหน
สักพักเราก็ได้ยินเสียงกรีดร้องอันเป็นเอกลักษณ์!!!!
เสียงหนูการ์ฟิลด์อย่างไม่ต้องสงสัย...แต่มันมาจากทิศไหนกันนะ???
พยายามฟังเต็มที่
แม่: *ชี้ไปทางซ้าย*
คุณนายลี: *ชี้ไปทางขวา*
 
Foot in mouthFoot in mouthFoot in mouth แล้วมันทางไหนหละ!!?!??
เสียงเริ่มดังขึ้น ดังขึ้น ดังขึ้นเหมือนได้ยินพวกเราร้องเรียก
หนูฟิลด์เลยพยายามตะโกนสุดพลัง
ช่วยหนูด้วยยยยยยย หนูอยู่ตรงนี้ Tongue out Tongue out
 
พวกเราตัดสินใจเปิดประตูเดินออกไปยังบ้านตรงข้าม มองไปที่สวนบ้านเค้า
มีเพียงหญ้าโล่งๆ ไร้ซึ่งหนูฟิลด์!!...แต่เสียงใกล้มากจริงๆ
เราเดินตามหาเสียง...ใกล้เข้าไป...ใกล้เข้าไป...ใกล้เข้าไป
 
OMG!!!!!!!! BINGO เจอแว้ววววววว T^T
การ์ฟิลด์ติดอยู่บนหลังคากันสาดของบ้านตรงข้าม
 
 
Enough88 และคุณนายลีพยายามเอากระป๋องอาหารมาเขย่าล่อ
และช่วยกันกดดัน(?)ให้นางกระโดดลงมา
แต่ด้วยความแมนแบบสุดๆ การ์ฟิลด์ไม่โดดและเลือกที่จะร้องงอแงต่อไป Foot in mouth
 
 
พยายามตะโกนเรียกให้โดดลงมากันสุดเดชประเทศราช
ผลก็อย่างภาพที่เห็น...กรีดร้อง แหง่วๆไม่ยอมท่าเดียว
 
 
น้องที่อยู่บ้านติดกันออกมาดู และอนุญาตให้พวกเราเข้าไปทำการกู้ภัยการ์ฟิลด์
ตอนนี้เราถึงได้รู้ว่า มันสูงเหมือนกันนะ แต่มันมีต้นกล้วยด้านหลัง
ทำไมไม่ไปปีนลงมาแว้!!!! Foot in mouth
 
 
Enough88 พยายามจะเอาไม้ถูพื้นให้ฟิลด์เกาะไต่ลงมา(คิดได้ ไม่เวิร์คอย่างแรง)
คุณพระ!!! โชคไม่เข้าข้างพวกเรา ไม้สั้นเกินกว่าจะถึงหลังคา
 
การ์ฟิลด์เริ่มหมดแรง และนั่งร้องแงๆต่อ
 
 
เราพยายามหลอกล้อให้ฟิลด์โดดอีกครั้ง
และครั้งนี้เหมือนจะสำเร็จ...แต่สุดท้ายฟิลด์ก็จายม่ายกล้าพออออออออ
 
 
เราจึงต้องไปรื้อบันไดยาวที่บ้านแบกมาทำการกู้ภัย
ไอ้คนปีนก็กลัวความสูง Tongue out แต่เพื่อการ์ฟิลด์เค้าต้องทำได้ เฮ้!!!
 
 
การ์ฟิลด์ถูกลำเลียงลงมาด้วยหัวใจเต้นรัวเป็นกลองชุด ยิ่งกว่าตอนพี่เคนโซโล่กลอง
(#พี่เคนวงซีลเกี่ยวอะไร #ไม่เกี่ยว #แค่อยากเปรียบถึง Wink ฮ่าๆๆๆๆ)
 
 
พากลับมาถึงบ้านโดยปลอดภัยและไม่ลืมที่จะขอบคุณน้องสองคนที่ให้ยืมบ้านกู้ชีพการ์ฟิลด์
ขอบคุณนะคร้าาาาา ^^ 
การ์ฟิลด์ซัดแหลกกกกก แบบไม่หายใจ
การ์ฟิลด์: หนูร้องจนหมดแรง โปรดเข้าใจหนูด้วย
 
 
หลังกินเสร็จการ์ฟิลด์ก็เดินออกไปข้างนอกบ้าน เพื่อหาพี่น้องแก๊งป่วน
Enough88 เทอาหารให้ เพราะเห็นว่าเจ้าเหมียวยังดูหิวกันอยู่
(ความจริงคือกินทั้งวัน เทเมื่อไหร่ก็กินเมื่อนั้น)
ซึ่งตามปกติ การ์ฟิลด์ไม่พลาดที่จะร่วมแจมทุกครั้ง ต่อให้กินมาแล้ว
ฟิลด์ก็สู้ต่าย แต่ไม่ใช่กับครั้งนี้...
 
ไม่ต้องอายหรอกนะฟิลด์
ก็แค่เสียชาติแมวเท่านั้นเองงงงง รับรองว่าเค้าจะไม่เอาไปเล่าให้แมวตัวไหนฟังหรอก
สัญญาจริงๆ กลับมากินเถอะ เมี๊ยววววว Cry
 
ขอบคุณภาพประกอบ: คุณนายลี

edit @ 28 Jan 2013 00:12:58 by Enough88

Comment

Comment:

Tweet

นัดฟัดจังเลย 
Hot! Hot! Hot!

#5 By Ayako on 2013-01-29 23:56

แมวอาย อิอิ น่ารักอ่า
ฟิลด์ฮาาาาาา
Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#4 By vponq on 2013-01-28 14:51

อ่อนส์ แต่น่าร๊ากจุงเบย open-mounthed smile

#3 By beetagen (103.7.57.18|203.130.153.2) on 2013-01-28 13:36

555555555 โถฟิลด์ จ๋อยเชียว แต่จะนานแค่ไหนน๊าquestion Hot!

#2 By NhonNhoi on 2013-01-28 09:48

กาฟิล ฮาาาาา

#1 By ลูกสาวคนสุดท้อง (103.7.57.18|115.87.169.128) on 2013-01-28 00:27

Tags